1. Κακή διασπορά (χρωματικές κηλίδες, ραβδώσεις)
Αιτίες:
Συσσωμάτωση χρωστικών ή ανεπαρκής διασπορά.
Χαμηλή θερμοκρασία επεξεργασίας, που οδηγεί σε υψηλό ιξώδες τήγματος PE και κακή διασπορά χρωστικής.
Κακή συμβατότητα μεταξύ χρωστικής και PE.
Λύσεις:
Χρησιμοποιήστε-χρωστικές ουσίες υψηλής διασποράς ή επεξεργασμένες επιφανειακές-χρωστικές (π.χ. επεξεργασμένες με παράγοντες σύζευξης σιλανίου/τιτανικού).
Προσθέστε διασκορπιστικά (π.χ., κερί πολυαιθυλενίου χαμηλού-μοριακού-βάρους, στεατικά).
Αυξήστε τη θερμοκρασία ανάμειξης (συνήθως 160–220 βαθμούς για PE) και παρατείνετε το χρόνο ανάμειξης.
Χρησιμοποιήστε masterbatch αντί για άμεση προσθήκη χρωστικής για να βελτιώσετε την ομοιομορφία της διασποράς.
2. Μετανάστευση/Αιμορραγία (επιφανειακή κολλώδης, μόλυνση)
Αιτίες:
Χαμηλό μοριακό βάρος ή χαμηλή πολικότητα χρωστικών, με αποτέλεσμα κακή διαλυτότητα σε PE.
Ανεπαρκής συμβατότητα μεταξύ χρωστικής και PE, προκαλώντας μετανάστευση στην επιφάνεια με την πάροδο του χρόνου.
Λύσεις:
Επιλέξτε οργανικές χρωστικές ή ανόργανες χρωστικές ουσίες υψηλού-μοριακού- βάρους (π.χ. διοξείδιο του τιτανίου, οξείδιο του σιδήρου).
Έλεγχος της δοσολογίας χρωστικής (συνήθως μικρότερη ή ίση με 0,5%, υπερβολικές ποσότητες αυξάνουν τον κίνδυνο μετανάστευσης).
Αποφύγετε τις βαφές χαμηλού-μοριακού- βάρους (π.χ. διαλυτικές βαφές) που διαλύονται εύκολα σε PE.
3. Κακή αντίσταση στη θερμότητα (αποχρωματισμός κατά την επεξεργασία)
Αιτίες:
Ανεπαρκής θερμική σταθερότητα των χρωστικών (η επεξεργασία PE απαιτεί συνήθως 180–220 μοίρες).
Αποσύνθεση ή οξείδωση χρωστικής υπό θερμότητα.
Λύσεις:
Επιλέξτε χρωστικές με αντοχή στη θερμότητα μεγαλύτερη ή ίση με 200 μοίρες (π.χ. μπλε/πράσινη φθαλοκυανίνη, αζωχρωστικές υψηλής-ποιότητας).
Προσθέστε αντιοξειδωτικά (π.χ. BHT, 1010) για να μειώσετε τη θερμική οξείδωση.
Βελτιστοποιήστε τις συνθήκες επεξεργασίας για να αποφύγετε την τοπική υπερθέρμανση ή την παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες.
4. Κακή αντίσταση στο φως/καιρικές συνθήκες (ξεθώριασμα, κιμωλία σε εξωτερικούς χώρους)
Αιτίες:
Χαμηλή αντοχή στην υπεριώδη ακτινοβολία των χρωστικών.
Μακροχρόνια-εξωτερική έκθεση προϊόντων πολυαιθυλενίου στο ηλιακό φως, την υγρασία και τη ζέστη.
Λύσεις:
Επιλέξτε χρωστικές-υψηλής αντοχής στο φως (π.χ. ανόργανες χρωστικές, ορισμένοι τύποι κινακριδόνης).
Προσθέστε απορροφητές UV (π.χ. UV-326, UV-531) ή σταθεροποιητές φωτός (π.χ. HALS).
Χρησιμοποιήστε επιφανειακές-χρωστικές επικαλυμμένες (π.χ. με επίστρωση διοξειδίου του πυριτίου-).
5. Επίδραση στις μηχανικές ιδιότητες (ευθραυστότητα, απώλεια αντοχής)
Αιτίες:
Μεγάλο μέγεθος σωματιδίων χρωστικής ουσίας ή υπερβολική δόση, που διαταράσσει τη συνέχεια της μοριακής αλυσίδας PE.
Ιόντα μετάλλων σε χρωστικές που καταλύουν την αποικοδόμηση PE.
Λύσεις:
Δοσολογία χρωστικής ουσίας ελέγχου (συνήθως μικρότερη ή ίση με 2%, υψηλότερες φορτίσεις απαιτούν μηχανικό έλεγχο).
Επιλέξτε χρωστικές ουσίες λεπτού-σωματιδιακού-μεγάλου μεγέθους, χαμηλής-μετάλλου-(αποφύγετε τον χαλκό, τον ψευδάργυρο ή άλλα ενεργά μέταλλα).
Προσθέστε αντιοξειδωτικά για να επιβραδύνετε την αποικοδόμηση.
6. Αλληλεπίδραση με πρόσθετα (χρωματική παραμόρφωση, κακή σταθερότητα)
Αιτίες:
Χημικές αντιδράσεις μεταξύ χρωστικών και προσθέτων πολυαιθυλενίου (π.χ. αντιοξειδωτικά, λιπαντικά).
Έκπλυση ή διάλυση χρωστικής με πρόσθετα.
Λύσεις:
Δοκιμάστε τη συμβατότητα μεταξύ χρωστικών και προσθέτων (δοκιμές μικρής-κλίμακας εκ των προτέρων).
Ρυθμίστε τα συστήματα πρόσθετων (π.χ. χρησιμοποιήστε ουδέτερα λιπαντικά).
Αποφύγετε χρωστικές που περιέχουν θείο ή αλογόνα (μπορεί να αντιδράσουν με σταθεροποιητές).
